Start. Activiteiten. Jeugd&Jongeren. Diaconie. Organisatie. Onze kerk. Contact. ANBI. ANBI Diaconie.

Nieuws / Gemeentebrief

 |  Kerkdiensten  |  Jaarthema | Fotoalbum | Partnergemeente Elbingerode  | Praatpaal Souburg |

© Protestantse gemeente Oost-Souburg

Kerkproeverij: proeven aan de Maaltijd van de Heer


Het jaarthema in seizoen 2017/2018 is Kerkproeverij. Opzet is om aan verschillende aspecten van geloven en kerkzijn te proeven, en om dat te verbinden met ons dagelijkse leven. Stond in de startdienst het maaltijd houden met elkaar centraal (en was er volop te eten), in kleinere verbanden is er al een paar keer stil gestaan bij de viering van de Maaltijd van de Heer: het heilig avondmaal.


Er was een gezamenlijk gesprek hierover tussen de taakgroep eredienst en de diaconie. Ook in de kerkenraad hebben we er met elkaar over gesproken. Dit mede naar aanleiding van een notitie van de landelijke Protestantse Kerk: De Maaltijd van de Heer, door prof. J. Muis.


We ontdekten dat de Maaltijd van de Heer (kortweg de Maaltijd met een hoofdletter) heel diaconaal is. Vandaar ook dat diakenen er een belangrijke rol bij hebben. Het gaat om delen, om geven en ontvangen. Je kunt de rijkdom van de tafel van de Heer niet delen, zonder te denken aan de gebrokenheid van de wereld. Je kunt het brood niet breken zonder te denken aan al degenen die honger hebben. Juist door met elkaar brood en wijn te delen, laat je met elkaar zien dat het anders kan in deze wereld. Je sluit de ander niet uit, maar je verwelkomt de ander. Je rekent de ander en jezelf niet af op tekortkomingen, maar je kunt ervaren dat jij er mag zijn zoals je bent.


In de laatste dienst waarin we de Maaltijd van de Heer met elkaar vierden, probeerde ik dit te verwoorden:


Christus zelf is onze gastheer, wij zijn gast aan tafel.

Alles staat in het teken van delen, het is een diaconale maaltijd.

Wij bieden onszelf aan met alles wat we zijn aan God,

God deelt alles wat Hij heeft met ons.

Symbolisch delen we brood en wijn,

en zo vormen we een nieuwe gemeenschap

waarin ruimte is voor iedereen en waar iedereen genoeg heeft.

Het is de tafel van hoop voor iedereen,

overtuigd en wankelend,

zelfbewust of zoekend naar identiteit,

zich verloren voelend of zich gevonden wetend

schuldig aan iets of aan iemand, of heerlijk naïef,

verscheurd of geheeld,

wij zijn allen welkom aan de tafel van de Heer,

die zijn leven met ons gedeeld heeft.



Beleving

In de gesprekken stonden we zeker ook stil bij de beleving van het avondmaal. Door sommigen werd eerlijk gezegd, dat de Maaltijd hen niet zo veel deed, of dat het helemaal niet zo duidelijk was dat het een feest is. Anderen moesten nog steeds sterk denken aan de sfeer en beleving van vroeger, soms positief, vaker beladen en zwaar. De meesten vonden toch wel dat de Maaltijd bijzonder was, door de symboliek van brood en wijn, door de rustige en gewijde sfeer, door de (Taizé-)liederen. Er was een heel gesprek over de vorm: het maakt in je beleving uit of je blijft zitten of dat je in een kring staat. Sommigen voelden veel voor een vorm van lopend avondmaal.


In de notitie van de Protestantse Kerk schrijft prof. Muis een mooie passage over beleving van de Maaltijd van de Heer:

‘Ieder komt aan tafel met haar eigen blijdschap en zorgen, met haar eigen kracht en eigen zwakte, met eigen liefde en eigen falen, met eigen geloof en eigen twijfel, met eigen hoop en eigen wanhoop. met de zin en zinloosheid van haar eigen leven. Vanzelfsprekend wordt ieders beleving van de Maaltijd hier diep door gestempeld.’


Dat vind ik treffend en terecht gezegd. Het maakt nogal uit hoe je ‘in je vel’ zit, wat je meemaakt in je dagelijkse leven, of je ziek bent of gezond, een relatie aangaat of aankijkt tegen een verbroken relatie. Wanneer je niet weet hoe je rond moet komen voelt dat anders dan wanneer je geen financiële zorgen hebt.


Zelf ervaar ik de Maaltijd vaak als iets bevrijdends en lichts. Ik voel me door God gezien en uitgenodigd. En ik hoef niet zoveel. Ja, als dominee wordt er uiteraard iets van me verwacht, maar in de Maaltijd krijg ikzelf brood voor onderweg (zo zeg ik dat ook vaak) en deel ik dat met de diakenen uit. We reiken elkaar de beker aan en nippen even aan de wijn van het Koninkrijk van God. Sommigen kunnen overigens een behoorlijke slok nemen, en waarom niet? God zelf is mateloos (Let wel: dit is geen pleidooi om er maar op los te drinken). Het gesprek over de Maaltijd wordt zeker vervolgd, ook op gemeenteavonden.


Kerstwensen

Op het moment van schrijven vallen de kerstwensen voor mij en Jorine al op de mat of in de mailbox. Dank daarvoor. Vrede en alle goeds in het nieuwe jaar!


Eeuwout van der Linden